کاهش بار ویروس ایدز در زمان زایمان با HAARTدر اوایل بارداری محققان در دومین کنفرانس مشترک انجمن ایدز (BHIVA) و انجمن سلامت جنسی و ایدز بریتانیا (BASHH) گزارش کردند، شانس انتقال ویروس ایدز از مادر به جنین با تجویز درمان ضد رتروویروسی بسیار فعال در اوایل بارداری به میزان زیادی کاهش می یابد. با تجویز HARRT در اوایل بارداری، به دلیل کاهش بار ویروسی (VL) به مقادیر بسیار کم یا غیر قابل ردیابی امکان انجام زایمان طبیعی فراهم می شود. در دستورالعمل های کنونی توصیه می شود که HAART کوتاه مدت (START) در هفته های 20 تا 28 بارداری آغاز شود اما نتایج پژوهش اخیر نشان می دهد که در برخی مادران ممکن است درمان زودهنگام سودمند باشد. آنی مک رویتر از بیمارستان سنت توماس لندن در بریتانیا گفت: «شواهد اندکی در حمایت از زمان شروع START به منظور دست یابی به یک بار ویروسی غیر قابل ردیابی در زمان زایمان وجود دارد. در این پژوهش ما به دنبال تعیین بهترین زمان شروع START در طی بارداری هستیم و قصد داریم اثرات بار ویروسی پایه و پاسخ به START در طی بارداری را آزمایش کنیم.» دکتر رویتر و همکارانش یک تجزیه و تحلیل گذشته نگر گروهی را بر روی 378 بارداری انجام دادند و اطلاعات لازم را از 5 منطقه به دست آوردند. برای 246 زن باردار (65%) از مهارکننده های ترانس کریپتاز (PIs)، در 129 نفر (35%) از مهارکننده های غیر نوکلئوزیدی ترانس کریپتاز معکوس و برای 3 نفر (1%) از مهارکننده های نوکلئوزیدی ترانس کریپتاز معکوس استفاده کردند. متوسط VL پایه copies/mL 8243 بود. روی هم رفته 292 زن (77%) به VL غیر قابل ردیابی در زمان زایمان دست یافتند (copies/mL 50>) و زمان متوسط 58 روزه HAART را دنبال کردند. با وجود این تجزیه و تحلیل VL پایه نشان داد که تنها 46.3% از زنان در یک چهارم بالایی VL>32640 copies/mL)) در مقایسه با 87% زنان در یک چهارم پایینی به VL غیر قابل ردیابی در زمان زایمان دست پیدا کردند (P<.001). با دقت در زمان شروع HAART مشخص شد که ظاهراً مداخله زودهنگام برای زنان با VL پایه بالا >100000 copies/mL)) سودمند است. در صورت شروع HAART پیش از هفته 20 بارداری احتمال دست یابی این زنان به VL غیر قابل ردیابی در زمان زایمان بسیار بیشتر بود (55% غیر قابل شناسایی در زمان زایمان). هیچ یک از افراد دارای VL بالا که پس از هفته 26 بارداری HAART را آغاز کردند، در زمان بارداری به copies/mL50>VL دست نیافتند و در مقایسه این رقم برای زنان باVL<10000 copies/mL پایه 82% بود. برای زنان با VL میانه پایه نیز اثر HARRT زودهنگام بر VL زمان زایمان بسیار قابل توجه بود. درنهایت تجزیه و تحلیل چند متغیری اثرات رژیم های مختلف HARRT نشان داد که تاثیر PI تقویت شده در مقایسه با NNRTI به میزان قابل ملاحظه ای بیشتر است (P=.016). میان این دو رژیم درمانی تفاوتی در وقوع عوارض جانبی مشاهده نشد. دکتر رویتر نتیجه گرفت: «شاخص های دست یابی به VL غیر قابل ردیابی در زمان زایمان VL پایه، سن بارداری در زمان شروع HARRT و انتخاب نوع درمان هستند.» نتایج این پژوهش نشان می دهد در حالی که زنان با VL<10000 copies/mL می توانند HARRT را تا هفته 26 به تعویق بیندازند، افراد با VL>100000 اگر تمایل دارند که در زمان زایمان به سطحی غیر قابل ردیابی از VL دست پیدا کنند باید بدون تاخیر درمان را آغاز کنند – پیش نیاز زایمان واژینال در مقابل زایمان سزارین. برای موارد با VL میانه ممکن است توصیه شود که درمان در هفته های 20 یا زودتر آغاز شود. دکتر رویتر گفت: «دستورالعمل های کنونی برای START ممکن است شانس زایمان طبیعی را به خصوص در صورت بالابودن VL پایه محدود کنند.» یک مورد هشدار در مورد شروع زودهنگام HARRT افزایش احتمالی خطر زایمان زودرس است، با وجود این هشدار فوق در صورت کاربرد HARRT در زمان لقاح قوی تر است. |