• مترجم دکتر نگار اصغربیک
• ویراستار دکتر مرتضی جلالی فخر

تجزیه و تحلیل اطلاعات درازمدت پس از آزمون مربوط به کارآزمایی درمان ضدفشارخون و کاهنده چربی به منظور پیشگیری از حمله قلبی (ALLHAT) نتایج آزمون اصلی را تایید می کند. بر اساس این نتایج در پیشگیری از حوادث قلبی عروقی عمده (CVD)، درمان های بر پایه آملودیپین، لیزینوپریل یا دوکسازوسین به درمان های بر پایه کلرتالیدون ارجحیت دارند.

ویلیام کوشمن از مرکز علوم سلامت دانشگاه تنسی در اجلاس علمی انجمن قلب آمریکا در 18 نوامبر گفت: «با این وجود از آن جایی که هیچ تفاوتی در میزان بروز CVD یا میزان مرگ و میر ناشی از CVD در تمام دوره پیگیری وجود ندارد، این نتایج نشان دهنده ارجحیت لیزینوپریل به کلرتالیدون برای درمان اولیه فشارخون بالا نیست.»

محققان در خلال سال 2006 یک پیگیری پس از آزمون غیرفعال را انجام دادند. هدف از این پیگیری مقایسه اثرات درازمدت درمان های ضدفشارخون به کار رفته در آزمون ALLHAT به خصوص برای CHD و میزان تام مرگ و میر بود. هم چنین محققان بررسی کردند که آیا تفاوت های مشاهده شده در آزمون ALLHAT برای نارسایی قلبی و CVD تجمعی در طی زمان باقی می ماند یا خیر.

آنان با کاربرد شاخص ملی مرگ، گزارش اداره امنیت اجتماعی، مراکز خدمات بیمه پزشکی سالمندان و بیمه بهداشت مستمندان و سیستم اطلاعات کلیوی ایالات متحده موارد مرگ و بستری شدن در بیمارستان به علت پیامدهای اصلی را پیگیری کردند.

اطلاعات مربوط به مرگ 41719 بیمار در دسترس بود. اطلاعات ادغام شده مربوط به مرگ و میر و بیماری 27246 بیمار نیز در دسترس قرار گرفت. متوسط سن پایه 67 سال بود، 47% افراد زن، 36% سیاه پوست، 19% بومیان آمریکای لاتین و 36% دیابتی بودند.

دکتر کوشمن گزارش داد که در مورد نقطه پایانی اولیه مرگ به هر علت و مرگ ناشی از CVD، نه آملودیپین در مقابل کلرتالدیون و نه لیزینوپریل در مقابل کلرتالیدون اهمیت آماری دارد (43.=P و 19.=P به ترتیب).

هم چنین برای نقطه پایانی CHD، نه آملودیپین در مقابل کلرتالدیون و نه لیزینوپریل در مقابل کلرتالیدون اهمیت آماری ندارد (95.=P و 64.=P به ترتیب).

تفاوت های مربوط به پیامد قلبی عروقی در طی آزمون ALLHAT پابرجا نبود مگر نارسایی قلبی مفرط که در گروه آملودیپین در مقابل کلرتالدیون باقی ماند (01.=P)

سرمایه این بررسی به وسیله موسسه ملی قلب، ریه و خون (آمریکا) فراهم شد.